“હે ભગવાન !”

ખાલી યાદ તો કરો..,
એની અનંતતાની ઔકાત તો જુઓ..,
હતો!એ, મનમાં પણ,
શોધું એને અંદર/બહાર,ઈધર/ઉધર!!
નઝરેથી રમમાણ મળ્યો..
હા!સારુંસારું જોયું/માણ્યું
વિલા મોઢે? ના હરખા ‘તું’!
જતુ કરીને જાતને જો ‘તું’
દુઃખડાંનો એ ઢગલો ધો ‘તું’
નઝરોથી રમમાણ મળ્યો?
ને નઝરોથી તો એવું જાણે,
તારું/મારું અધિક ભાળું!?
આંખો ખોલી,
દિલની આંખો ખોલી જોતો,
ત્યાં તો
અંધારાંને ચીરી ખાતું અજવાળું રે અજવાળું.
અજવાળું આ અજવાળું!!
મુક્તિદા કુમાર ઓઝા

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: