“આ.. જ ‘ક્ષણ’..છે”!

હું હસું કે તું હસે!આજ ક્ષણ છે,એ જ ક્ષણ છે.આવતી જતી નથી !એજ એ છે ક્ષણ હવે!ભૂતમાં,ભવિષ્યમાં, વર્તમાનમાં પણ!છે હાથમાં! કે,ગુંજે ગાલ!ક્ષણ.તું જોતો રહે.. એ ‘આજ-કાલ’!ક્ષણઆવ નહિ,આદર નહિ,બસ “હું” જ એવું મર્મ મનનુંમાન મળતું “મુજ”ને મળતુંતુજમાં તારું રૂપ ધરતું,આજ હું છું,કાલ તું છો !તું હસે કે હું હસું! કાલે હશે સૌ?હું હસું કે તું હસે?આContinue reading ““આ.. જ ‘ક્ષણ’..છે”!”

“મન મારું મતવાલું”

આજ તો મજા છે જિંદગીનીમન હોયતો માળવે જવાય.મન મારું મનનો રાજા! મન મારું મતવાલું. મનથી જાગવું,મનથી સૂવું મનથી કરગરવું.મન હોય તો મંદિર જાવુમનમાં રડવું,મનમાં રાંડવું.કોઈને કદિ ના કવરાવવું.મનનું ભાવતું ખાવુ,મનનું ગમતું ગાવું,મન હોયતો માળવેજાવું. મનથી મોજીલા થાવું,મનથી જ મોજમાં રહેવું.આ જ તો મજા છે જિંદગીનીઆજને આજે અત્યારે માણી લેવું. મનમારીને મીર ના થાવુંજગમોટું તો મનContinue reading ““મન મારું મતવાલું””

આકાશ મારી અગાશીનું

એક એક આભલાના, તારલામાં ટમકંતો તારોને મારો એ પ્રેમ!મારી અગાશીનું,આટલુંક વિશ્વ! આકાશે અણુ અણુમાં વ્યાપતું.દિલના ઊંડાણ એવાં માપ્યાં અગાધ,જ્યારે અગાશી બદલાઈ અકાશમાં!જે દેખાય એજ મારું,’મારું’આખું આકાશ હવે મારું!મારી અગા‌શીમાં ગમતો સિતારો!ચંદ્રનો પ્રકાશ!નહિ શિતળતા?ઘેરા અંધકાર વચ્ચે ચમકંતું ?મારા વિચારોનું ઝૂમખું આકાશથી નીચે ઉતારું,મારી નાનકડી આંખમાં સમાય,આકાશને નીચે ઉતાર્યું,અગાશીમાં સમાય ?મારી નાનકડી આંખમાં સમાય!કીકીથી નાનું આકાશ.અગાશીનું આકાશ!Continue reading “આકાશ મારી અગાશીનું”

“દ્વંદ્વ આ જગતનાં”

દ્વંદ્વ આ જગતમાં જોવાં ગમે તને? દ્વંદ્વ આ જગતનાં જોવાં ગમે તને? થાશે-નહિ થાય,મળશે-નહિ મળે,  કાળા/ધોળાની એ રમત જઈ..અજવાળે પરખાતી! સૂરજ-ચાંદ કે આખું જગત! દ્વંદ્વ આ જગતનાં જોવાં ગમે તને?            હું અને તું, તમે અને અમે,           દિવસ-રાત,ઘૂમ્યા કરે!            પુરુષ-સ્ત્રી,જીવનની કેડી?            ઉપર-નીચે! મંજિલ સુધી ચાલ્યા કરે! આનંદ-મંગળ, નફરત-પ્રેમ, જીવન-મૃત્યુ,સાજું-માંદુ,મારું-તારું, છળ-કપટચાલ્યા કરે! કાલેહતી-આજેContinue reading ““દ્વંદ્વ આ જગતનાં””

“નિરામય શાંતિ”

કાગડા બહુ અવાજ કરે છે!કૂતરા ક્યાંથી ભોંકાય છે? કોઈના ઘરના છે? કે રસ્તાના?બહુ ભોંકે છે યાર.કોયલ તો કૂ કૂ કરી,ગજવે આખું આકાશ!! ચકલી ચીંચીં કરતી,ચણના દાણા ચૂંટી લેતી,જોને કેવું”ચીં..ચીં કરી કરતી?ચકલા સાથે ગેલ! બારીમાંથી બહાર જોયું તો, કાબરબાઈ ફૂદકે અહીંથી તહીં!કરે શું? કાબરબાઈની કર્કશવાણી!!દેવચકલી!.મીઠાપાથી પુકારી રહી! કોયલ કૂકૂ કરતી રહી!!આહ્લાદક,નિરામય શાંતિ,દરિયે બેઠાં અનુભવતાં અહીં શાંતિ….!મુક્તિદાContinue reading ““નિરામય શાંતિ””

ગીત મારે ગાવુંએવું..

તળાવની પાળે, હસતી-રમતી હરણી જોતી,ખળખળ વહેતાં ઝરણાંમાં સિંહણ એનું મોઢું ધોતી? પૂનમની એ ચટક ચાદર,વારિ ઉપર જે વહેતો વાયુ,ચાંદનીના ચમકારેવારિ ઉપર લહેરાતોવાયુ,!પરોઢની એ માદક ઝાકળ,ફૂલઉપર,જઈ ઝાકળઝમતી,મસ્ત મધુરી મીઠીમીઠી મળસ્કે મન મોતી બનતીગાતી રહેતી ગીત અનેરું,ફૂલ ઉપર ભમરાઓ ગુંજે,પત્તે પત્તે પવન પટકેડાળી ડાળી પંખી બોલેસૂરજના કિરણો સોનેરી,સવારની એ વાતઅનેરી ,આગળ વધતી,મનમાતી હું ગીત અનેરું ગાતી, ધોમContinue reading “ગીત મારે ગાવુંએવું..”

” કોણ ના પાડે?”

મૃત્યુ ના એ મોઢાં માંથી, ભવાટવીના ફેરા માંથી છૂટી જવાની કોણ ના પાડે?જીવનના એ જંગલમાં! જંગલમાં મદમસ્ત બની અટવાઈ જવાની કોણ ના પાડેસમય સમયનું કામ કરે તો સમય આવ્યે બદલાઈ જવાની કોણના પાડે? પિકનિકમાં જઈ ભમવા મળે,તે કોણ ના પાડે!ભાઈ બંધની ખિંચાઈ કરવાની કોણ ના પાડે!સમય આવ્યે બદલાઈજવાની કોણના પાડે?! ખાવાનું ‘મફત’ મળે તો કોણContinue reading “” કોણ ના પાડે?””

“ ‘હું!’ મનપંખી”

એકલવાયાં, મનમાં ઘૂમરાતા વિચારો,જાણે ખુલ્લાં આકાશમાં ઊડતું પંખીનું ટોળું હસતી હું,ગાતી હું,પહાડો ને પહાડીમાંઝરણાં ઝણઝણતી ખેલતી-કૂદતી હું મસ્તીમાં,ગમતી વસ્તુ મળતી! હું આનંદનો હેલ્લારો કરતી,આત્મવિશ્વાસના ઓવારે ઊભી, જોતી. મનગમતા એ “પ્રણ”ને લેતી પથને,પથના પગલે પગલે ધોતી. ‘હિંમત’ના હિંડોળે હીંચકતી, ગાતી રમતી ગમ્મત કરતી, ‘હુ’હું માં મુજને જોતી! આનંદમાં કિલ્લોલતી’હું’ડાળે ડાળે ઝૂલતી ’હું’,પાને પાને પમરાતી! આનંદમાં ટહૂકાઓContinue reading ““ ‘હું!’ મનપંખી””

આજે….

અરે! એજ તો સાચવી રખાય કોઈનું ગુલાબકોઈનો પ્રેમમાંગ્યો મળતો નથીઆપ્યો અપાતો નથી!ખાતાં ખોલોતો ખોવાઈ જવાય!ધોખાને ભૂલીએ માફ કરીએસુખી થઈએ ખુશ રહીએઆનંદના પટારા પૂરાય એટલા ભરીએઆપીએ અપાવીએ ખુશાલીના થાળ!!મુક્તિદા કુમાર ઓઝા

યાદ…!

તારી યાદને વાગોળવું! ગમે પણ યાદ તને? હું કરતી નથી.નકામા દર્દનો સ્વીકાર હું કરતી નથીગમી’તી’તી તળાવનીપાળ,જ્યાંતું અને હું મળતાંહતાં!હવે હું એ પાળની કોર જાતી નથી..!લીધો’તો વિરામ જિંદગીમાંજ્યાં તું હતોને હું હતીબસ! હવેએજ મુલાકાતોની ફરિયાદ નથીકેમકે હુંતારી યાદને વાગોળું“તને યાદ કરતી નથી “..…..મુક્તિદા કુમાર ઓઝા